Licznik odwiedzin

17000845
Od 2011 roku
17000845

„Przebudź się! Spotkaj Chrystusa i bądź świadkiem radości dla świata!”

W dn. 28.10-15.12. 2019 r., Prowincja pw. Maryi Matki Pięknej Miłości w Indiach przeżywała wizytację generalną, którą przeprowadziły s. Josephina D’Souza, wikaria generalna i s. Liberata Niyongira, radna generalna. Już na lotnisku Siostry zostały powitane tradycyjnymi Arathi, girlandami, co oznacza radość i podkreśla znaczenie obecności przybywających gości.

Podczas wizytacji Siostry odwiedziły wszystkie wspólnoty rozsiane w różnych stanach Indii: Tripura, Chhattisgarh, Odissa, Maharashtra, Goa, Andrapradesh, Tamil Nadu, Karnataka i Kerala. W każdej wspólnocie Siostry mogły doświadczyć niezwykłej gościnności naszych Sióstr, parafian oraz sąsiadujących zgromadzeń zakonnych. W Indiach można naprawdę być świadkiem jedności w różnorodności języków, kultur, tradycji i religii.

W takim krajobrazie nasze Siostry podejmują różnorodne dzieła apostolskie: edukacja, opieka zdrowotna oraz praca duszpasterska i socjalna. Prowadzą dom opieki dla osób starszych, osieroconych dzieci oraz bursy dla młodych dziewcząt. W swojej służbie siostry zawsze podkreślają szacunek i godność drugiego człowieka. Pomimo niełatwej dziś sytuacji dla Kościoła Katolickiego, Siostry odważnie dają świadectwo Chrystusowi i podejmują dzieło ewangelizacji. Niejednokrotnie mogłyśmy spojrzeć w oczy ubogich, potrzebujących i zaniedbanych z odległych peryferii, gdzie posługują nasze Siostry. W sercu rodzi się wdzięczność wobec Boga za to, że pozwolił Siostrom służyć im i wspólnie podróżować do Ziemi Obiecanej.

S. Josephina i s. Liberata miały okazję spotkać się z każdą siostrą i wysłuchać ich świadectwa wiary, która prowadzi ich w życiu zakonnym. Siostry odwiedziły także księży biskupów, proboszczów, dyrektorów instytucji, wspólnoty ZAK, księży pallotynów, siostry pallotynki rzymskie (CSAC) oraz wspólnotę Sióstr Wieczernika, która powstała z inspiracji pallotyńskim charyzmatem. W Goa Siostry nawiedziły również bazylikę pw. Jezus, gdzie przechowywane są relikwie św. Franciszka Ksawerego, nazywanego apostołem Indii.

Na zakończenie wizytacji odbyło się spotkanie z przełożonymi wspólnot, wychowawcami, dyrektorami instytucji, koordynatorami duszpasterstwa powołań oraz Zarządem Prowincjalnym. Wspólna refleksja, dyskusja i dzielenie się spostrzeżeniami pozwoliły na zapoznanie się z aktualną sytuacją prowincji w Indiach. Siostry wizytatorki wezwały Siostry, by z odnowioną gorliwością rozwijały pallotyński charyzmat, podejmując dzieła odpowiadające znakom czasu.

Dziękujemy s. Helen Lourdusamy, przełożonej prowincjalnej oraz wszystkim siostrom z Prowincji za współpracę i wszelki wkład w owocny przebieg wizytacji: Niech Bóg obdarza każdą z Was obfitym błogosławieństwem za Waszą miłość, troskę i życzliwość. Niech Maryja, Matka Pięknej Miłości, będzie dla Was wzorem czuwania i bycia świadkiem radości dla świata!

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)