Licznik odwiedzin

16900459
Od 2011 roku
16900459

Siostry Pallotynki Misjonarki w Tanzanii przebywają od 1990 r.  Pierwszą placówką,  którą  założyły, była wspólnota w Siuyu, w diecezji Singinda, w centralnej części Tanzanii.  W 1995 r. siostry otworzyły szkołę średnią dla dziewcząt Pallotti Secondary School.  Obecnie w Tanzanii są dwie duże wspólnoty w Siyu, Singida i Poli-Singisi, Arusha. Razem  jest 41 sióstr Tanzanijek, trzy Europejki, z prowincji angielskiej, i sześć nowicjuszek. Wszystkie siostry są zaangażowane w edukację, służbę zdrowia oraz w różne inne dzieła apostolstwa.  Duża grupa sióstr nadal studiuje.

W roku jubileuszu 50-lecia kanonizacji św. Wincentego Pallottiego siostry z Tanzanii  miały zaszczyt gościć s. Izabelę Świerad, naszą Przełożoną Generalną, s. Stellę Holisz oraz s. Josephinę  D’Souza, Radne Generalne, które prowadziły międzynarodowe warsztaty dla przełożonych i liderów naszego Zgromadzenia z Afryki Południowej,  Rwandy, Tanzanii i Indii.  Workshop miał miejsce w domu nowicjatu w Poli Singisi w dniach  23.04 - 2.05.  Było to pierwsze tego rodzaju historyczne wydarzenie na ziemi afrykańskiej, które umocniło siostry i dało głębokie doświadczenie przynależności do naszego międzynarodowego misyjnego Zgromadzenia.

Po zakończeniu warsztatów Siostra Generalna przystąpiła do wizytacji kanonicznej  we wspólnotach pallotyńskich, która trwała od 3 do 14 maja. Wszystkie siostry, również te, które studiują w college czy na uniwersytecie, przybyły na spotkanie i rozmowę z Siostrą Izabelą.Wizytacja przyniosła nam nowe wyzwania i dała światło, które musimy podjąć dla dalszego i głębszego rozwoju życia wspólnotowego. Nade wszystko wizytacja wniosła nadzieję i dodała każdej z nas odwagi, aby żyć wierniej jako Siostry Pallotynki Misjonarki.

S. Izabela i s. Stella wraz z s. Mary McNulty, naszą Przełożoną Prowincjalną, spędziły sporo czasu w każdej wspólnocie, przeprowadzając liczne spotkania. Siostry odwiedziły także English Medium Primary School w Igunga w diecezji Tabora, którą prowadzi ks. Bolle ze zgromadzenia Ojców Białych, w celu założenia tam w najbliższej przyszłości nowej placówki. Ojciec Bolle zaprosił nas w to miejsce już osiem lat temu, ale w tamtym czasie nie byłyśmy w stanie poszerzyć naszej aktywności apostolskiej, gdyż wiele sióstr było jeszcze na szkoleniu.

Serdecznie dziękujemy naszej Siostrze Generalnej, s. Izabeli,  oraz  s. Stelli za ich obecność, pomoc i zachętę, a także za czas poświęcony na wysłuchanie każdej siostry. Pragniemy wyrazić naszą wdzięczność za wizytację, ufając, że ten czas wyda wiele owoców w sercu i życiu każdej siostry, w naszych wspólnotach oraz w naszej apostolskiej działalności na tej tanzanijskiej pallotyńskiej misji.

_____________

Sr.  Rosemarie Steinbach SAC

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)