Licznik odwiedzin

16971213
Od 2011 roku
16971213

▪ 7 maja osiemnaście sióstr wzięło udział w corocznym Prowincjalnym Zgromadzeniu w domu Prowincjalnym w Limburgu, na które przyjechała także Wikaria Generalna s. Maria Landsberger. Na spotkaniu zostały poruszone aktualne sprawy, wyzwania, jakie stoją przed Prowincją. Uroczystej Mszy św przewodniczył ks. Edward Fröhling SAC z Vallendar.

▪ Nowicjuszka s. Astrid Meinert bierze udział w 6 tygodniowym Europejskim pallotyńskim spotkaniu formacyjnym w Grottaferrata w Rzymie. S. Gertrud Meiser, mistrzyni Nowicjatu, towarzyszyła i służyła pomocą grupie nowicjuszy przez 2 tygodnie.

▪ W Limburgu w dniach 20-22 maja, odbyło się roczne zebranie krajowej Rady Koordynacyjnej. Siostra Prowincjalna Helga Weidemann reprezentowała niemiecką Prowincję. Natomiast s. Adelheid Scheloske, przewodnicząca niemieckiego ZAK-u poprowadziła spotkanie, na którym zgromadziło się 25 przedstawicieli grup ZAK.

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)