Licznik odwiedzin

17449123
Od 2011 roku
17449123

Dzisiejszy dzień rozpoczęła Msza odprawiona w katedrze św. Sebastiana. Uczestniczyli w niej biskupi, kapłani, zakonnicy i seminarzyści biorący udział w Światowych Dniach Młodzieży. Do nich szczególnie skierował swoją homilię Ojciec Święty.
W homilii Ojciec Święty zwrócił w pierwszym rzędzie uwagę na nadprzyrodzony charakter powołania. Osoba duchowna jest powołana przez Boga, by trwać w Chrystusie, a od wypełniania tej misji zależy skuteczność duszpasterska. Trwanie w Chrystusie oznacza wierność modlitwie, a zarazem gotowość wyjścia ku potrzebującym. W kontekście brazylijskim Papież wymienił tu ubogich mieszkańców dzielnic nędzy. Powołanie do głoszenia Ewangelii wymaga kształtowania w sobie i w młodych pokoleniach kapłanów ducha misyjnego, nawet jeśli pracuje się w parafii we własnej ojczyzny.

Czytaj więcej...

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)