Licznik odwiedzin

17448912
Od 2011 roku
17448912

W homilii wygłoszonej podczas Mszy w Aparecidzie Papież opowiedział o tym, czego sam doświadczył podczas konferencji latynoamerykańskich biskupów, którzy obradowali tam przed sześciu laty. Wspierała ich wtedy modlitwa tysięcy przybywających codziennie do tego sanktuarium pielgrzymów. Franciszek prosił dziś Matkę Bożą, by pomogła duszpasterzom, rodzicom i wychowawcom przekazywać młodym ludziom wartości, które ich uczynią twórcami świata sprawiedliwszego i bardziej solidarnego. Wskazał przy tym na trzy proste postawy: zachowanie nadziei, pozwolenie Bogu, by nas zadziwił i życie w radości.

„Nigdy nie traćmy nadziei! Nigdy jej nie gaśmy w sercu! – apelował Ojciec Święty. – «Smok», zło istnieje w naszej historii, ale nie on jest najsilniejszy. Najsilniejszy jest Bóg i Bóg jest naszą nadzieją! To prawda, że dziś wszyscy po trosze, także nasza młodzież, ulegają fascynacji wieloma bożkami, które zajmują miejsce Boga i wydają się dawać nadzieję: pieniądze, władza, sukces, przyjemność. Często poczucie samotności i pustki szerzy się w sercach wielu ludzi i prowadzi do poszukiwania kompensacji, owych przemijających bożków. Drodzy bracia i siostry, bądźmy światłami nadziei! Patrzmy pozytywnie na rzeczywistość. Umacniajmy wielkoduszność, znamienną dla ludzi młodych, prowadźmy ich, by stawali się budowniczymi lepszego świata: oni są potężną siłą dla Kościoła i społeczeństwa. Nie potrzebują tylko rzeczy, ale przede wszystkim potrzebują tego, aby im zaproponowano te wartości niematerialne, które są duchowym sercem narodu, pamięcią narodu. Możemy je niemal odczytać w tym sanktuarium, które należy do pamięci Brazylii: duchowość, wielkoduszność, solidarność, wytrwałość, braterstwo, radość. Wartości te mają swe najgłębsze korzenie w wierze chrześcijańskiej”.

Papież podkreślił, że człowiek mający płynącą z wiary nadzieję wie, iż Bóg działa i zaskakuje nas także wśród trudności. Papież podkreślił, że człowiek mający płynącą z wiary nadzieję wie, iż Bóg działa i zaskakuje nas także wśród trudności. Bóg wciąż zadziwia i zachowuje dla nas zawsze to, co najlepsze. Ale chce, byśmy przyjmowali Jego niespodzianki. Trzeba Mu ufać. Gdy zbliżamy się do Niego, to, co wydaje się trudnością, grzechem, przemienia się w nowe wino przyjaźni z Nim. Owocem tej nadziei i zadziwienia Bożym działaniem jest życie w radości. Mamy być jej świadkami.

„Chrześcijanin jest radosny, nigdy nie jest smutny – stwierdził Franciszek. – Jest z nami Bóg. Mamy Matkę, która zawsze oręduje za życiem swoich dzieci, za nami. Jezus pokazał nam, że oblicze Boga jest obliczem Ojca, który nas miłuje. Grzech i śmierć zostały pokonane. Chrześcijanin nie może być pesymistą! Nie wygląda jak ktoś, kto wydaje się być nieustannie w żałobie. Jeśli jesteśmy naprawdę zakochani w Chrystusie i czujemy, jak bardzo On nas kocha, to nasze serce «rozpali się» tak wielką radością, że udzieli się ona tym, którzy żyją blisko nas”.

ak/ rv


Tekst pochodzi ze strony http://pl.radiovaticana.va/news/2013/07/24/papie%C5%BC_w_aparecidzie

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)