Licznik odwiedzin

17448990
Od 2011 roku
17448990

Papieska Rada ds. Nowej Ewangelizacji (łac. Pontificium Consilium de Nova Evangelizatione Promovenda) jest jedną z dykasterii Kurii Rzymskiej działających przy Stolicy Apostolskiej. Zadaniem Rady jest promowanie odnowionej ewangelizacji w krajach, które już usłyszały pierwsze głoszenie wiary i gdzie od wieków istnieją Kościoły, lecz teraz doświadcza się "postępującej sekularyzacji społeczeństwa i swoistego zaniku wrażliwości na Boga". Zajmuje się studiowaniem możliwości używania nowych form komunikacji jako instrumentów "nowej ewangelizacji".

Od 2010 roku funkcję prefekta pełni kardynał Rino Fisichella.

Papież Benedykt XVI ogłosił powstanie Rady w czerwcu 2010. Jest to zatem najmłodsza z instytucji w kurii rzymskiej. W październiku 2010 na mocy motu proprio Ubicumque et Semper Rada została oficjalnie erygowana.

Wikipedia

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)