Licznik odwiedzin

16867768
Od 2011 roku
16867768

Łk 4, 14-22a

Trwamy jeszcze w okresie Bożego Narodzenia, nie tak dawno przeżywaliśmy tę wielką tajemnicę wcielenia Bożego Syna, każdy z nas cieszył się z przyjścia Jezusa na świat w ludzkiej postaci. Byliśmy zachwyceni i uradowani z tego powodu. Czas jednak robi swoje, powróciliśmy do swoich codziennych obowiązków i zadań, co mogło spowodować, że radość z narodzin Zbawiciela, zachwyt nad tą Boża dzieciną nam przeszedł. Jezus w dzisiejszej Ewangelii, pragnie nam na nowo przypomnieć po co się narodził i dla kogo zgodził się przyjąć ludzką naturę. 

Fragment przeznaczony na dziś ukazuje Jezusa, który jako pobożny Żyd, zachowując zwyczaj żydowski  udaje się w szabat do synagogi, by uczestniczyć w liturgii, podczas której odczytywano m.in. fragmenty pism prorockich. Po odczytaniu następowało  pouczenie, czyli pewien rodzaj homilii. Jezus odczytał fragment Księgi Proroka Izajasza (Iz 61, 1n). Następnie rozpoczął wystąpienie, które Łukasz streszcza w jednym zdaniu: „Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli” . 

Jezus zaznacza, że słowa proroka Izajasza odnoszą się właśnie do Niego, a zarazem ukazują istotę Jego misji, cel przyjścia na świat, cel działalności. Chrystus posłany przez Ojca, w mocy Ducha Świętego przychodzi, aby wyzwolić z grzechów, aby pocieszać i dźwigać upadających na duchu, aby obwieszczać czas łaski, czas odkupienia.  

Niejednokrotnie nie ma w nas radości z życia, skupiamy się na tym co nam nie wychodzi, czujemy się słabi, beznadziejni, gorsi od innych,  a dzieje się to dlatego, gdyż nie zachwyciliśmy się Jezusem, bo nie zrozumieliśmy Jego misji.To dzisiejsze słowo ma nas pobudzać do zachwytu na osobą Chrystusa, który przyszedł dla człowieka, dla nikogo więcej,  tylko dla Ciebie.  On się narodził po to, aby dać Ci pełnię radości. Potrzeba tylko, abyśmy zechcieli przyjąć do naszej świadomości, że Jezus prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek przyniósł nam to co dla nas najcenniejsze, a więc wyzwolenie z grzechu. Wraz z przyjściem Chrystusa rozpoczął się czas szczególnej łaski, czas pocieszenia i odkupienia. Dopiero wtedy zrozumiesz misję Jezusa Chrystusa i zachwycisz się Jego osobą, jeśli uświadomisz sobie cel swojego życia.

ks. Tomasz Żurawel

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)