Licznik odwiedzin

16867735
Od 2011 roku
16867735

1 J 3:7-10; J 1:35-42

Znaleźliśmy!

Dwa słowa, ale treść fundamentalna i ponadczasowa w dziejach zbawienia człowieka: „Znaleźliśmy Mesjasza”. To informacja nie tylko dla Szymona, który wkrótce po jej usłyszeniu został Piotrem. To wiadomość dla wszystkich ludzi. I to wiadomość dla każdego człowieka.

Andrzej Apostoł nie jest w chrześcijańskich przekazach gwiazdą pierwszej wielkości. Raczej pojawia się na drugim planie. Ale to właśnie z jego ust pada ta niesłychana wiadomość. Mało tego. Andrzej nie poprzestał na poinformowaniu brata, jak wielkiego dokonał odkrycia, ale przyprowadził go do Jezusa.

Andrzej to wzór dla chrześcijan wszelkich czasów. Bo nie wystarczy znaleźć Mesjasza. Nie wystarczy o tym poinformować innych. Ale trzeba ich jeszcze do Jezusa przyprowadzić. A nie zawłaszczać mesjasza dla siebie.

Za: wiara.pl

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)