Licznik odwiedzin

16867777
Od 2011 roku
16867777

1 J 1,1-4; J 20,2-8

Pytania

To wam oznajmiamy, co ujrzeliśmy własnymi oczami i czego dotykały nasze ręce. Nie to, czego nas nauczono. Nawet nie to, co nam przekazano. Dotknęliśmy życia i o tym doświadczeniu wam opowiadamy. Czy w moim życiu więcej jest kaznodziejstwa czy świadectwa? Więcej wyuczonych słów, gestów, obrzędów, czy prawdy o Bogu, który mnie dotknął? Jak mówię i jak żyję?

Tak bardzo mi przeszkadza fałsz słów i gestów u innych. Na kilometr wyczuję pustkę za piękną fasadą z mądrze brzmiących słów, brak doświadczenia Boga za wspaniałym hymnem. Jak często sama taką fasadą jestem?

Głosimy wam życie wieczne – pisze Jan. Co głoszę? Co uważam za największe dobro, warte głoszenia? Po co jest mi potrzebny Bóg, o którym mówię i wiara, którą wyznaję?

Piszemy to w tym celu, aby nasza radość była pełna. Po co mówię? Chcę kogoś przekonać, nawrócić, zdobyć kolejnego członka mojego „stronnictwa”? Czy podzielić się radością, otrzymanym skarbem, bo przecież moja radość nie może być pełna póki ktokolwiek na ziemi pozostaje smutny?

Same pytania…

Za: wiara.pl

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)