Licznik odwiedzin

16506839
Od 2011 roku
16506839

Liturgia

Czwartek XXV tygodnia Okresu Zwykłego

I chciał Go zobaczyć. (Łk 9, 7-9)

Jerozolima huczała od plotek i domysłów. Kim był ten Jezus z Nazaretu? Skąd pochodził i czego chciał? Czy był Janem Chrzcicielem, który powstał z martwych? Nowym wcieleniem proroka Eliasza? A może po prostu zwyczajnym wichrzycielem z Galilei? W sposób szczególny pytania te nurtowały króla Heroda. Pozbył się już Jana Chrzciciela i gdy zaczęło być głośno o Jezusie, odżyły w nim wyrzuty sumienia. Być może chciał nie tylko zobaczyć Jezusa w sposób fizyczny, ale też spotkać się z Nim na płaszczyźnie duchowej. Może to sam Bóg zechce do niego mówić przez Jezusa czy też wskrzeszonego Jana? Jednak przeczucia Heroda były bardzo niejasne i nie mógł przebić się przez ich mgłę, by dojść do wiary.

W głębi naszych serc wszyscy chcemy „zobaczyć” Pana. Jednak nasze duchowe pragnienia i tęsknoty są często niejasne – jak u króla Heroda. Brak przebaczenia, zgorzknienie, lęk, niepokój i inne skutki naszych grzechów pogrążają nas w duchowych ciemnościach. To właśnie grzech zaślepia nas najbardziej. Jan Chrzciciel wyjawił grzech Heroda, wykazując bezprawność jego związku z Herodiadą, żoną jego brata. Herod mógł się nawrócić. Mógł zerwać grzeszny związek. Zamiast tego wolał uciszyć Jana.

Nie musisz iść w ślady Heroda! Duch Święty może rozproszyć wszystkie chmury, które nie pozwalają ci zobaczyć Pana. On prowadzi nas do prawdziwej skruchy. Jedną z praktyk, która może nam dopomóc w owocnej współpracy z Duchem Świętym, jest codzienny rachunek sumienia. Co wieczór zastanów się nad minionym dniem i pomyśl, które z twoich myśli, słów i uczynków mogły nie podobać się Panu. Przeproś za nie Pana i proś Go o moc Ducha Świętego do poprawy życia. Następnie podziękuj Panu za Jego miłosierdzie i za to, że pragnie żyć z tobą w przyjaźni. Z czasem Duch Święty będzie miał coraz większą swobodę działania w twoim sercu, a ty będziesz coraz wyraźniej dostrzegał działanie Boga w swoim życiu.

Źródło: „Słowo wśród nas”, rok 22

 

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)

________________