Licznik odwiedzin

16949189
Od 2011 roku
16949189

W niedzielne popołudnie 6 listopada gościłyśmy w domu Generalnym zacnych i zawsze przyjaznych nam naszych Ksieży Pallotynów: ks. Henryka Kietlińskiego SAC i ks. Jerzego Błaszczaka SAC. Wraz z siostrami z Prokury spędziliśmy miłe chwile słuchajac opowieści naszych Gości, których doświadczenie i mądrość życia zatrzymały na chwilę czas, aby dzielić się wspomnieniami, wiarą i spojrzeć również w przyszłość naszej pallotyńskiej wspólnoty. Ks. H. Kietliński, jak wiemy, jest Postulatorem procesów kanonizacyjnych błogosławionych ks. Józefa Jankowskiego i ks. Józefa Stanka oraz  księży Pallotynów – kandydatów na ołtarze, którzy należą do grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej.

Od lewej: Ss. Bozena, Stella, Izabela, ks. J. Blaszczak, s. Helena, ks. H. Kietlinski i s. Barbara

W diecezji warszawsko-praskiej zakończył się proces rogatoryjny: ks. Franciszka Bryja, ks. Franciszka Kiliana, br. Pawła Krawczewicza, ks. Norberta Jana Pellowskiego, ks. Jana Szambelańczyka oraz osobny proces beatyfikacyjny ks. Stanisława Szulmińskiego w St. Petersburgu. Ks. H. Kietliński koordynował prace, zbierał dokumentację; ujmując krótko dokonał już bardzo wiele dla duchowego dziedzictwa ZAK i dla Kościoła.

Ukazanie nam żywych świadków Chrystusa Zmartwychwstałego, których wiara i miłość prowadziła do heroicznego świadectwa, jest dla nas przypomnieniem,że trzeba iść drogą wytyczoną przez Jezusa, dla którego przejście przez męczeństwo było bramą do zmartwychwstania. Nie zabrakło też wspomnienia o współczesnych polskich Świętych i innych braciach Pallotynach i siostrach Pallotynkach, których życie było prawdziwie oddane Jezusowi.

Ks. H. Kietlinski i s. Barbara

Wciąż żywa jest pamięć naszych sióstr ( s. Stelli Holisz, s. Barbary Kamieniak, s. Heleny Sołowińskiej), które od wielu już lat mieszkają w Rzymie i pamiętają te czasy, kiedy ks. H. Kietliński bardzo pomagał naszym siostrom u samych początków podejmowania niełatwej pracy szpitalnej i zalatwiania wszelkich formalności. Zawsze życzliwy i oddany również jako Radca Generalny Pallotynów współpracował z siostrami, z śp. s. Zygmuntą Bielawą, która przez długie lata była w Zarządzie Generalnym.

Ks. J. Blaszczak i s. Helena

Przedłużeniem naszego spotkania była wspólna modlitwa i wysłuchanie bogatego wykładu Abpa Mieczysława Mokrzyckiego : Jan Paweł II – człowiek modlitwy w ramach cyklu spotkań Papieskie Wieczory, które organizuje prężnie działająca w Rzymie Fundacja Jana Pawła II.

Ks. H. Kietliński powiedział: Kiedy zaczynamy mówić o świętych, Oni zaczynają działać...Niech te słowa zrodzą w nas na nowo żywą wiarę i zaproszą do modlitwy przez wstawiennictwo naszych wielkich świętych błogosławionych.

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)