Licznik odwiedzin

16949266
Od 2011 roku
16949266

Idźcie! Głoście! – to hasło tegorocznego spotkania Prokuratorek Misyjnych, które miało miejsce w Rzymie w dniach od 16 do 22 stycznia. Osiem sióstr:  z Anglii, Niemiec, Indii, Rwandy/Konga, Tanzanii i USA  spotkało się pod przewodnictwem s. Marii Landsberger i s. Bożeny Olszewskiej z Zarządu Generalnego, aby podzielić się doświadczeniem, uczyć się od siebie nawzajem, wysłuchać interesujących wykładów opartych na szerokim doświadczeniu innych oraz wypracować wytyczne dla naszych prokuratorek misyjnych.

Podczas  otwarcia spotkania Przełożona Generalna  s. Izabela Świerad zachęciła uczestniczki do refleksji  na temat świadomości i działalności  misyjnej w naszych prowincjach według ich indywidualnych możliwości oraz jak możemy wzmocnić naszą tożsamość misyjną, która jest podstawą naszego charyzmatu i historii, jak interpretować w świetle wezwania Kościoła znaki czasu. Innym ważnym zagadnieniem było określenie naszej współpracy w Zgromadzeniu.

O wykłady zostali poproszeni:  ks. Tadeusz Wojda SAC, podsekretarz Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów, który przedstawił nam szerokie informacje na temat aktualnej sytuacji misji w świecie oraz  s. Maria Moryl SSPC, Przełożona Generalna Sióstr Misjonarek Świętego Piotra Claver wraz ze swoją współsiostrą, S. Hiacyntą. Siostry podzieliły się z nami swoimi refleksjami na temat historii misji i bogatych doświadczeń z misyjnej działalności ich Zgromadzenia.

Bardzo owocnym  dla sióstr było uczenie się od siebie nawzajem apostolstwa w tej dziedzinie. Swoim bogatym doświadczeniem podzieliła się s. Christine Bohr, s. Ingrid Schuler i s. Marta Litawa. Siostry pomogły nowym prokuratorkom misyjnym wejść bardziej w wymagania związane z tą  pracą.

Wszystkie uczestniczki uznały za szczególny dar możliwość uczestniczenia w tym czasie w Rzymie w Triduum Pallottiego i uroczystej Mszy św. w San Salvatore in Onda, doświadczając  jedności z rodziną Pallotyńską z Rzymu i wieloma pallotyńskimi studentami z całego świata.

Wszystkie prokuratorki  były zgodne, że podjęte spotkanie wymaga kontynuacji i wyraziły wdzięczność za umocnienie i ubogacenie ich w misyjnej świadomości i działalności. Na zakończenie spotkania S. Izabela Świerad, Przełożona Generalna, posłała każdą z nas, aby szerzyć radość Ewangelii, namaszczając nasze ręce olejem i wręczając każdej Prokuratorce Misyjnej krzyż papieski Dobrego Pasterza.

Uczestniczki:

Sr. Christine Bohr - Anglia

Sr. Eugine Nirmala Francis - Indie

Sr. Fatima Josephine Mary- Indie

Sr. Honorata Lyimo Mamiro - Tanzania

Sr. Ingrid Schuler - Niemcy

Sr. Marta Litawa - Ruanda/Kongo

Sr. Mary Grace Barile - USA

Sr. Teresa Gieńko - Polska

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)