Licznik odwiedzin

16949189
Od 2011 roku
16949189

[Galeria zdjęciowa]

Niecodziennym wydarzeniem była podróż do niewielkiej miejscowości San Giorgo di Cascia położonej 915m n.p. m. wkomponowanej w malowniczy górski teren. Dla naszej międzynarodowej rodziny pallotyńskiej to miejsce ma osobliwe znaczenie: „ tu bierze początek sprawa jaka później rozeszła się na cały świat” Ks. J. Kupka SAC. Możliwe, że w naszych sercach zrodzi się pytanie: dlaczego to miejsce jest tak istotne dla nas? Każdy z nas ma szczególne momenty w swoim życiu, do których z radością powraca. One rodzą się w miejscach, gdzie doświadczamy najgłębszych uczuć, które są powiązane z naszą rodziną, z naszym przeżywaniem tego, co nas spotyka. Stąd biorą też początek pragnienia, które później staramy się realizować. Właśnie tu, pośród prostych i przyjaznych ludzi, żyje po dziś dzień liczna Rodzina Pallottich. Właśnie tu, w roku 1755, urodził się Piotr Paweł Melchiore Pallotti, ojciec Wincentego.

Św. Pallotti swoimi pragnieniami zaglądnął w przyszłość i dał początek wielkiej Sprawie (Zjednoczeniu Apostolstwa Katolickiego), która do dziś zachwyca niejedno serce i zachęca do szukania odpowiedzi bardzo osobistej na wezwanie: Wszystko dla nieskończonej chwały Bożej, wszystko dla zniszczenia grzechu, wszystko dla zbawienia dusz.

My, jako duchowa rodzina synów i córek św. W. Pallottiego, mieliśmy to szczęście, że razem z Rodziną Pallottiego przeżywaliśmy wspólnie wspomnienie tak bliskiej nam Osoby. Centralnym miejscem wspólnego świętowania był mały parafialny kościół pamiętający czasy Świętego Założyciela. Gospodarz tego miejsca, ksiądz Natale Rossi, przyjął wszystkich bardzo życzliwie. Uroczystą Mszę św. odprawił ks. Franciszek Harelimana SAC w koncelebrze z wieloma współbraćmi kapłanami z różnych stron świata. Wnętrze świątyni wypełniła Rodzina Pallottich, wspólnota sióstr Pallotynek obu Zgromadzeń, laikat Zjednoczenia i parafianie.

Doświadczyliśmy ogromnej gościnności i wielkiego serca także podczas wspólnego obiadu, który ubogacony był wspomnieniami, śpiewem, tańcem i radością.

Niezwykłym przeżyciem, zwłaszcza dla tych, którzy przybyli tu po raz pierwszy, było wyruszenie w procesji razem z piękną figurą św. Pallottiego po krętych, uroczo przystrojonych ścieżynach maleńkiej wioski San Giorgo.

Godziny przeżyte wspólnie pozostaną na długo w naszej pamięci i pozostawią trwały ślad przeżytej radości i poznania choć trochę klimatu ciepła rodzinnego i atmosfery sprzed lat i obecnej.

Wszystkim tym, którzy nas przyjęli i umożliwili uczestniczenie w tej pogodnej, prostej i zarazem przepięknej uroczystości w rodzinnych stronach Piotra Pawła Pallottiego, wyrażamy nasze serdeczne podziękowania.

S. Julia Wolska SAC

San Giorgio di Cascia, maj 2013 r.

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)